Wat betekent GRS-gecertificeerd?

GRS (Global Recycled Standard) is een internationale, vrijwillige productstandaard ontwikkeld door Textile Exchange. De standaard is ontworpen om het gehalte aan gerecycled materiaal in producten te verifiëren en de traceerbaarheid van deze materialen in de gehele toeleveringsketen te waarborgen.

Tegelijkertijd omvat GRS ook eisen met betrekking tot maatschappelijke verantwoordelijkheid, milieubeheer en chemische beperkingen, om ervoor te zorgen dat het productieproces van gerecyclede producten voldoet aan milieu- en ethische normen. Kortom, het behalen van een GRS-certificering betekent niet alleen dat het product een bepaald percentage gerecyclede materialen bevat, maar ook dat het gehele productieproces een strenge audit door een onafhankelijke derde partij heeft ondergaan en voldoet aan de relevante eisen voor duurzame ontwikkeling.

Voor OEM-kopers van tassen is inzicht in GRS-certificering niet alleen een weerspiegeling van de keuze voor milieuvriendelijke materialen, maar ook een belangrijke maatregel om risico's in de toeleveringsketen te beperken en te voldoen aan de eisen van het merk. Door GRS-gecertificeerde producten in te kopen, kunnen merken ervoor zorgen dat leveranciers voldoen aan internationale normen op gebieden zoals traceerbaarheid van grondstoffen, bescherming van arbeidsrechten en emissies van schadelijke stoffen. Op die manier kunnen ze effectief inspelen op steeds strengere internationale handelsbelemmeringen en de verwachtingen van consumenten ten aanzien van transparante productieprocessen.

Daarnaast kunnen GRS-gecertificeerde tassen bijdragen aan een beter merkimago, een sterkere concurrentiepositie en een overtuigender verhaal over duurzaamheid voor merken.

Inhoudsopgave:

• Welke materialen vallen onder de GRS-certificering?
• Wat zijn de stappen om een ​​GRS-certificering te behalen?
• De specifieke rol van GRS-certificering in de tassenproductie
• Veelgestelde vragen
• Conclusie

1. Welke materialen vallen onder de GRS-certificering?

De GRS-norm is van toepassing op elk product dat ten minste 20% gerecycled materiaal bevat. De reikwijdte ervan is niet beperkt tot de textielindustrie, maar omvat de gehele toeleveringsketen, van de winning van grondstoffen, de verwerking en de productie tot de distributie van de eindproducten.

Volgens Textile Exchange worden gekwalificeerde gerecyclede materialen hoofdzakelijk in twee categorieën verdeeld: gerecyclede materialen van consumenten (Post-Consumer Recycled, PCR) en gerecyclede materialen van industriële oorsprong (Post-Industrial Recycled, PIR).

• Gerecyclede materialen van na consumptie (PCR): Dit betreft afval afkomstig van huishoudens, commerciële bedrijven of openbare instellingen. Deze items kunnen hun oorspronkelijke functie niet meer vervullen en worden ingezameld en verwerkt tot nieuwe materialen. Voorbeelden hiervan zijn afgedankte plastic flessen (PET) die worden ingezameld bij recyclingcentra, oude kleding of afgedankte auto-interieurs. Omdat deze materialen de hoeveelheid afval die op stortplaatsen of in het milieu terechtkomt direct verminderen, worden ze over het algemeen als waardevoller voor het milieu beschouwd en vormen ze een belangrijk aspect dat merken benadrukken in hun marketing.
• Postindustriële gerecyclede (PIR) materialen: Dit betreft afval dat tijdens het productieproces ontstaat. Dergelijk afval is nooit op de consumentenmarkt terechtgekomen, maar wordt teruggewonnen en hergebruikt omdat het niet aan de kwaliteitsnormen voldoet of een restproduct is van de productie. Voorbeelden hiervan zijn stofresten die overblijven na het snijden in textielfabrieken, aanloopmateriaal van spuitgieten of restgaren dat tijdens het spinproces ontstaat.

In de tassenindustrie zijn GRS-gecertificeerde materialen verkrijgbaar in verschillende vormen, waaronder hoofdzakelijk:

• Gerecyclede vezels: Zoals bijvoorbeeld gerecycled polyester (rPET), gerecycled nylon, gerecycled katoen, enz. Van deze materialen is rPET momenteel het meest gebruikte gerecyclede materiaal en het wordt voornamelijk gewonnen uit gerecyclede plastic drankflessen.
• Accessoires van gerecycled metaal en plastic: Accessoires zoals ritssluitingen, gespen, haken en andere onderdelen vallen ook onder de regeling als ze gemaakt zijn van gerecycled metaal of gerecycled plastic en de leverancier in het bezit is van een geldig GRS-certificaat.

De GRS-standaard legt bijzondere nadruk op de integriteit van de keten van bewaring en vereist dat alle bedrijven die betrokken zijn bij het productieproces – inclusief recyclingbedrijven, spinnerijen, weverijen, verf- en drukkerijen, leveranciers van accessoires en fabrieken voor de uiteindelijke assemblage van de tassen – een GRS-certificering behalen. Dit garandeert dat gerecyclede materialen niet worden vermengd of vervangen tijdens het transportproces, waardoor volledige traceerbaarheid van de bron tot het eindproduct wordt gewaarborgd.

2. Wat zijn de stappen voor GRS-certificering?

GRS-certificering is geen eenmalige audit, maar een compleet proces dat aanvraag, audit, certificering en continue monitoring omvat.

• Aanvraag indienen: Het bedrijf moet een aanvraag indienen bij een door Textile Exchange erkende certificeringsinstantie en de bijbehorende overeenkomsten ondertekenen. De certificeringsinstantie voert vervolgens een voorlopige beoordeling uit van de managementsysteemdocumenten van het bedrijf om vast te stellen of deze voldoen aan de basisvereisten van de GRS-norm met betrekking tot claims over het gehalte aan gerecycled materiaal, traceerbaarheid van de keten (Chain of Custody), milieubeheer en maatschappelijke verantwoordelijkheid.
• Audit ter plaatse: Nadat de documentenbeoordeling is goedgekeurd, zal de certificeringsinstantie een audit ter plaatse organiseren. Auditors zullen een grondige inspectie van de productieprocessen uitvoeren en belangrijke documenten controleren, zoals inkoopgegevens van grondstoffen, productielogboeken, voorraadadministratie en afvalverwerkingsgegevens. Bijzondere aandacht zal worden besteed aan het controleren van de volledige traceerbaarheid van gerecyclede materialen, van de invoer in het magazijn tot de verzending van het eindproduct, en het waarborgen van de correcte toepassing van fysieke scheiding of de massabalansberekeningsmethode. Tegelijkertijd zullen auditors ook de naleving door de fabriek van regelgeving controleren op gebieden zoals chemisch beheer, afvalwaterzuivering en bescherming van de rechten van werknemers.
• Transactiebeheer na certificering: Als er tijdens de audit ter plaatse afwijkingen worden geconstateerd, moet het bedrijf binnen de gestelde termijn corrigerende maatregelen nemen en bewijsmateriaal overleggen. Pas nadat alle belangrijke afwijkingen zijn verholpen en de minder belangrijke afwijkingen naar behoren zijn aangepakt, zal de certificeringsinstantie een GRS Scope Certificate (SC) afgeven. Het is belangrijk om te weten dat certificering niet automatisch betekent dat elke transactie aan de eisen voldoet. Wanneer goederen worden geleverd tussen kopers en verkopers, moet er doorgaans een transactiecertificaat (TC) worden aangevraagd conform de geldende regels. Het TC bevestigt details zoals de productnaam, samenstelling, percentage gerecycled materiaal, hoeveelheid, koper en verkoper en transactiedatum.

Daarnaast heeft een GRS-certificering een geldigheidsperiode. Over het algemeen is een jaarlijkse controle of hercertificering vereist om te garanderen dat aan de normvereisten wordt voldaan. Voor een tassenfabriek is het van tevoren plannen van het certificeringsschema en het coördineren van de voorbereiding met partners in de toeleveringsketen essentieel voor het succesvol doorlopen van het certificeringsproces.

3. De specifieke rol van GRS-certificering in de tassenproductie

Bij de productie van tassen is de kerntaak van GRS-certificering ervoor te zorgen dat elk onderdeel dat gerecycled materiaal bevat, traceerbaar en conform de normen is.

• Stof, Als belangrijk onderdeel van tassen is het een belangrijk aandachtspunt bij GRS-certificering.

Bij de keuze voor gerecyclede vezels moeten merken prioriteit geven aan leveranciers die beschikken over een geldig GRS Scope Certificate (SC) en het bijbehorende Transaction Certificate (TC) opvragen om de authenticiteit van elke partij materialen te verifiëren.

• Wat accessoires betreft, Ritsen en gespen worden vaak over het hoofd gezien, maar ze vormen cruciale schakels in de traceerbaarheid van de toeleveringsketen.

Ritsen van gerecycled metaal of spuitgegoten gespen van gerecycled plastic, indien deze voldoen aan de GRS-norm, moeten ook geproduceerd worden door gecertificeerde fabrikanten. Omdat accessoires in relatief kleine hoeveelheden worden gebruikt, maar in een grote verscheidenheid aan soorten verkrijgbaar zijn, houden professionele tassenfabrikanten doorgaans strikte inkoopadministratie bij, waarbij duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen gerecyclede en niet-gerecyclede accessoires om materiaalvermenging op de productielijn te voorkomen.

Ook voor vulmaterialen, zoals gerecycled katoen of gerecyclede synthetische vezels, is het noodzakelijk om het percentage gerecycled materiaal en de kwalificaties van de toeleveranciers te controleren.

• In de fase van de assemblage van het eindproduct, De OEM-fabriek voor tassen moet strikte fysieke scheidingsmaatregelen treffen of een goedgekeurd massabalanssysteem gebruiken om te voorkomen dat gerecyclede materialen worden vermengd met conventionele materialen. Afvalbeheer tijdens het productieproces moet ook voldoen aan de GRS-milieuvoorschriften om ervoor te zorgen dat afval op de juiste manier wordt verwerkt.

Uiteindelijk kunnen de afgewerkte tassen pas als GRS-gecertificeerde producten worden erkend en het bijbehorende TC-certificaat worden afgegeven wanneer alle componenten over de vereiste documentatie en volledige, verifieerbare productiegegevens beschikken. Een verfijnd beheer van het gehele proces, van ontwerp en materiaalkeuze tot productie en fabricage, is daarom de fundamentele garantie voor het behalen van GRS-conformiteit voor tassen.

Hieronder volgen aanbevelingen voor merken met betrekking tot de selectie en toepassing van GRS-stoffen:

Naast de hierboven genoemde gangbare materialen, moeten bedrijven bij de materiaalkeuze ook letten op de balans tussen fysieke prestaties en milieuaspecten. Zo biedt gerecycled polyester weliswaar een goede prijs-kwaliteitverhouding, maar voor hoogwaardige tassen geven merken mogelijk de voorkeur aan gerecyclede stoffen met een speciale textuur of functionele eigenschappen. In dergelijke gevallen moeten de haalbaarheid en de levertijd van maatwerk vooraf met leveranciers worden besproken. Gerecycled nylon biedt weliswaar uitstekende prestaties, maar de hogere kosten en langere levertijden vereisen dat merken al in een vroeg stadium van de productontwikkeling betrokken worden bij de planning van de toeleveringsketen om ervoor te zorgen dat het project op tijd wordt opgeleverd.

4. Veelgestelde vragen

Vraag 1: Wat is het verschil tussen GRS en RCS?

A: GRS is uitgebreider. Naast het gerecyclede gehalte legt het ook de nadruk op chemicaliën, milieubeheer en maatschappelijke verantwoordelijkheid. RCS richt zich meer specifiek op claims over het gerecyclede gehalte. Wanneer klanten alleen bewijs van het percentage gerecycled materiaal nodig hebben, kan RCS volstaan; wanneer klanten een sterkere verantwoordelijkheid in de toeleveringsketen eisen, wordt GRS over het algemeen meer erkend.

Vraag 2: Wat is het verband tussen GRS-certificering en het percentage gerecyclede materialen?

A: GRS-certificering stelt duidelijke eisen aan het gehalte aan gerecycled materiaal. Een product moet minimaal 20% gerecycled materiaal bevatten om GRS-gecertificeerd te worden.

De claims op het etiket verschillen ook afhankelijk van het gerecyclede gehalte:

• Wanneer het gehalte aan gerecycled materiaal tussen de 20% en 94% ligt, mag het product het label "GRS Blended" dragen.
• Wanneer het gehalte aan gerecycled materiaal 95%–100% bereikt, mag het product het label "GRS 100" dragen.

Het is belangrijk te vermelden dat dit percentage betrekking heeft op het gewichtsaandeel en alleen het gecertificeerde gerecyclede grondstofgedeelte meetelt, exclusief niet-vezelcomponenten zoals kleurstoffen en hulpstoffen. Voor tassenmerken helpt een duidelijke definitie van dit percentage om accurate marketingclaims te garanderen en nalevingsrisico's te vermijden die ontstaan ​​door het overdrijven van milieuvoordelen.

Vraag 3: Is GRS-certificering ook van toepassing op biologisch katoen of biobased materialen?

A: Nee. De GRS-norm is specifiek van toepassing op "gerecyclede" materialen, dat wil zeggen materialen die zijn teruggewonnen en verwerkt uit afval van consumenten of uit de industrie.

• Biologisch katoen is een natuurlijk geteeld gewas. Hoewel het aansluit bij milieuvriendelijke principes, is de relevante duurzaamheidscertificering de GOTS-certificering.
• Biobased materialen (zoals PLA) zijn afkomstig van hernieuwbare grondstoffen in plaats van gerecycled afval en vallen over het algemeen onder andere specifieke normen, zoals ISCC PLUS.

Vraag 4: Zijn GRS-producten duurder? Waarom?

A: Over het algemeen wel. Gecertificeerde gerecyclede materialen, specifiek batchbeheer, documentatie- en TC-kosten, testen en variaties tussen batches kunnen allemaal de kosten verhogen. Redelijke offertes moeten deze factoren echter transparant weergeven. Een ongebruikelijk lage "GRS-offerte" kan juist vragen oproepen over de traceerbaarheid en kwaliteitscontrole.

Vraag 5: Als een bedrijf een GRS-certificaat heeft, mag het GRS-logo dan op elke bestelling worden gebruikt?

A: Niet per se. Het hangt ervan af of de reikwijdte van het certificaat de relevante materialen en processen omvat, of het gerecyclede gehalte aan de eisen voldoet, of de transactieketen compleet is en of er een transactiecertificaat voor de bestelling kan worden afgegeven. Het certificaat stelt de geschiktheid vast, terwijl naleving voor elke afzonderlijke batch ook een volledige documentatie vereist.

Vraag 6: Als de fabriek waar het eindproduct wordt vervaardigd geen GRS-certificering heeft, mag het merk dan toch het GRS-logo gebruiken?

A: Nee. GRS-certificering volgt het principe van de traceerbaarheid van de toeleveringsketen (Chain of Custody). De fabriek die het eindproduct assembleert, moet in het bezit zijn van een geldig GRS Scope Certificate (SC) om erkend te worden als een GRS-conforme productie-eenheid. Als de tassenfabriek niet gecertificeerd is, zelfs als de gebruikte stoffen en accessoires allemaal over een geldig Transaction Certificate (TC) beschikken, kan het eindproduct geen officiële GRS-erkenning krijgen en kan het merk geen GRS-label aan het product bevestigen of het GRS-merk gebruiken voor promotionele doeleinden. Bovendien kan een niet-gecertificeerde fabriek geen geldige Transaction Certificates afgeven aan afnemers, wat leidt tot een onderbreking in de traceerbaarheid van de toeleveringsketen.

5. Conclusie

GRS-certificering is niet alleen een 'paspoort' voor de tassenindustrie om groene markten te betreden, maar ook een essentiële basis voor bedrijven om een ​​duurzame concurrentiepositie in hun toeleveringsketen op te bouwen. Voor OEM-kopers van rugzakken of handtassen betekent een grondig begrip van de GRS-standaard een verschuiving van passieve naleving naar proactief beheer. Het vereist dat kopers verder kijken dan de prijs en levertijd van een enkel eindproduct en hun focus verleggen naar elke schakel in de toeleveringsketen, waarbij ze langdurige partnerschappen aangaan die gebaseerd zijn op datatransparantie en vertrouwen.